[ит. alternanza, фр. alternance, alternatio]. Түрлі формада тұрған түбір сөздегі, яки қосымшадағы дыбыстардың алмасуы; мысалы: орыс тілінде к — ч: стук — стучать; е — о: несу — носишь, быть — буду, друг — дружба; қазақ тілінде п — у: тап — тауып, шап — шауып.