үст. Жайдан-жай, бостан-бос; қараптан қарап тұрып .

Жазбай-ақ қойдым,

Жазғаным енді ұят-ты.

Менсіз де мына ғаламат жырау-дүние,

Өзінен-өзі жырланып жатқан сияқты (2,82).

Және де адалдық пен адамдықты істейін деп те ойламайтын, бұның бәрі Зияш бойынан өзінен-өзі , табиғи танылып тұратын (4,149).