Жарық дүниеге келді, туылды.

Ол өмірге келгенде көктем еді,

Жер гүлін, көк те нұрын төккен еді.

Саялатып сал-самал өпкен еді,

Сол өмірге несіне өкпеледі?! (1,94).

Қайтер едің өмірге келмегенде,

Көнесің де... Қайтесің көнбегенде?

Көресің де... Қайтесің көрмегенде?

Көлден тамшы бұйырмас шөлдегенде (2,155).