зат. Жайылып, шалқып жатқан су алабы, үлкен көл.

Айдынның сұлу қуындай (Ж.Аймауытов, Шығ.).

Жамал танысып жүр, айдынның дөңіндегі ауылда ойын-той, айдынның қара толқындары арасында қанаты сынып, құс төресі - аққу отыр... (М.Жұмабаев, Шығ.).

Көлiме де күн сәулесі түседi,

Мөлдiрiмнен мөлдiр көзiм iшедi.

Айдай қалқып аққу құсым айдында,

Әндетедi ақыны мен үшеуi (Ә.Тәжiбаев, Кеше.).