АЛҒА

lat: ALǴA

үст. Iлгepi, алдыңғы жаққа.

Шәкеннің ақсұр бедеуі тізгін ұшымен сумаң қағып, лыпылдап, алға түсе берді (М.Әуезов, Абай).

Көңіл менен көзді ашып,

Алға сүйреп барасы;

Бұл жарықтар барында,

Кім адасып қаласы? (С.Торайғыров, Шығ.).

Маңдайынан бұрқ етіп шыққан терді жеңімен бір сүртті де, машинасын алға қарай ағыза берді (І.Есенберлин, Шығ.).