[лат. arbiter - делдал, төреші) зат. 1. құқық. Даулы мәселе жөнінде екі жақтың көлемі бойынша сайланатын төреші.

Дауласушы екі жақ келіспеген жағдайда арбитр жеке-дара шешім қабылдауға прақолы (ҚСЭ).

2. спорт. Төрешi, төрелік айтушы.

Мартынов күшпен жыққан жоқ! - деп татарлар айқайлап болмапты. Ақырында олардың өзін тыңдамай арбитр Мартыновқа бәйге берген (І.Жансүгіров, Шығ.).

Арбитр ойынның ең қызықты бөлігі - күрес басталады деп жариялағанда ғана осы қалаға не үшін келгені есіне түседі (М.Танекеев, Қажымұқан).