(лат. аbsurdus – үйлесімсіз, қисынсыз) – мәнсіздік, қайшылықты ой. Айтылған белгілі бір пікірдің өзіне-өзі қайшы келіп, мәнсіздікке тап болу жағдайы. Орта ғасырларда тек логикалық категория ретінде қолданылған. Француз жазушысы, ойшылы А. Камюдың шағармашылығында философиялық мәнге ие болды (Қараңыз: А. Камю Сизиф туралы аңыз).