Абсолюттік

lat: Absolúttik

сын. филос. 1. Бұлжымайтын, тұрақты шексіздік.

Қозғалыс өзінің табиғаты жағынан абсолюттік нәрсе болады да, өзінің нақты көpiнiсi жағынан относитeльдi нәрсе болады (Филос. сөздік).

2. Толық аяқталған, тиянақты. Абсолюттік тыныштық орнағалы да аз болған жоқ («Қаз. әдеб.»).