[лат. agglutinare] зат. лингв. Түбір сөзге, көбіне соңынан жалғанатын қосымшалар арқылы пайда болатын тілдегі құбылыс негізіндегі жалғамалы тілге тән ерекшелік.

Агглютинация жалғамалы тілдердің флектив тілдерге қарама-қарсы типологиялық параметрi ретінде қаралады (Тіл бiлiмi сөздігі).