Аллофон

lat: Alofon

зат. линг. Белгілі бiр фонеманың мағына ажырататын қызмemmeрi болмайтын жуанды-жiңiшкeлi дыбысталуы, түрлері.

  Алайда бұл аллофондардың архетип жөніндегі бiздің пiкiрiмiз басқаша. Тiлдiң өзi қандай көне болса, һ дауыссызы да соншалықты көне (Б.Сағындықұлы, Қаз. лексикасы).

Қазiргi кездің тұрғысынан ұяң г қатаң к-ның а л л о ф о н ы, ұяң г қатаң к-ның а л л о ф о н ы екендiгiне ешкiм де күмән келтiрмейдi (Б.Сағындықулы, Қаз. лексикасы).

Варианттық - инварианттық тұрғыдан фонема, морфема, лексема т.б. (единицалардың «әмалық деңгей» атаулары) инвариант деп қарастырылса, дыбысталу тұлғалары, аллофондар мен фондар, алломорфтар мен морфтар, сөздің лексикалық-семантикалық варианттары т.б. (единицалардың «эталық деңгей» атаулары) деп танылады (Тiл бiлiмi сөздігі).