Ашу шақырды, ашуланды.

Тайшы аты болмағанмен, қойшы аты бар ғой, ауылнайдың шын ашуға мінгенін сезді (Ә.Нәбиев, Шолпан).

– Не бізбен доссың, не қассың. Қайсысын қаласаң да өзің білесің, – деп Жұмабек ашуға мінді(Б.Тілегенов, Аққайнар).