БУНТАРЬ

lat: BÝNTAR

ор.зат. Әр нәрсеге (билеуші тапқа, қалыптасқан жүйеге т.б.) наразы болушы, қарсы тұрушы бүлікшіл адам.

- Жә, жетті! Осы күнге дейін бір бунтарьға шамаларың келмеген... Ну-ка, келтіріңдер Батақовты, көрейік, - деді губернатор (Б.Тәжібаев, Қараторғай).

2. ауыс.жағымды. Қалыптасқан тәртіпті сынмен қабылдайтын, өзіндік ерекшелігін жасырмайтын адам мағынасында.

Аймалар құшып ел-ана,

Мұсасын, «бунтарь баласын».

Құшағын ашып жер-ана,

Гүлімен жазар жарасын! (Ж.Молдағалиев, Жыр.).