lat: BEKER
(пар. бикар بيكار)
1. Бос жүріс, құр сенделу.
Бекер жүріп жаныңа обал қылма, һәлак болып қаларсың өзің, – дедім («Шаһмаран». Бабалар сөзі. 2-том. 2004. 100 томдық).
2. Босқа, текке.
Құр жылаудан іс бітпес бекер , – деді, Мәслихат қылалық бізлер, – деді («Ғазауат сұлтан». Бабалар сөзі. 13-том. 2005. 100 томдық).
Бекер набыт болмасын, Күнәсіз адам өлмесін («Ер Шора» (Молда Мұса нұсқасы). Бабалар сөзі. 45-том. 2007. 100 томдық).
Бағаны көп кем етпе бекер қорқып, Патшасы тіллә беріп алып кетер («Қисса хазірет Әли разы Алла Анһудың шаһ Барбарға құл болып сатылғаны туралы». Бабалар сөзі. 16-том. 2005. 100 томдық).
Бекер гәп – бос сөз.
Өлді деген бекер гәп , Білемін тірі, шамасы («Болат, Жанат». Бабалар сөзі. 6-том. 2004. 100 томдық).
Бекер жала – құрдан құр жала жабу.
Ата-анамнан бездірді, Бейкүнә бекер жаламен («Болат, Жанат». Бабалар сөзі. 6-том. 2004. 100 томдық).
Беп-бекер – құр босқа.
Қайғырма, атам, беп-бекер , Ажал келсе өлерміз («Мұңлық-Зарлық». Ғашықнаме, 1976).
3. Бос әурешілік.
Ендіден соң “жеріме кетем” деме, Жібермеспін, әуара болма бекер («Шаһмаран». Бабалар сөзі. 2-том. 2004. 100 томдық).
Ғашық тәуір дегеннің бәрі бекер, Осы-дүр насихатым, балам, саған («Қисса Ләйлі – Мәжнүн». Бабалар сөзі. 19-том. 2005. 100 томдық).