ү с т е у. 1. Өзгеріссіз, бірсарынды, орнықты. Дүние бірқалыпта тұрмайды, адамның қуаты, өмірі б і р қ а л ы п т ы тұрмайды (Абай, Тол. жин.). Қаттылығы әншейін ағайынға ғана емес, әке-шешесі, жанашыр жақынға да б і р қ а л ы п т ы болған сияқты (М.Әуезов, Әр жыл.). 2. Үздіксіз, дамылсыз. Жанға б і р қ а л ы п т ы құйылған жайлы күй лебізі, сансыз сазы мен ырғағын иірушінің еркіне берген (Ғ.Сланов, Очерк.). 3. Тегіс, бірдей, бірдей көлемді. Қой жөнді азықтанбағандықтан жүні б і р қ а л ы п т ы өспейді (М.Ермеков, Қазақст. қой. шаруаш.).