[грек. diakones]. зат. Правословие шіркеуіндегі священниктің көмекшісі болып істейтін дін қызметкері. Ақтау бекінісіне шіркеу салынсын. Шіркеуде бір поп, екі д ь я к о н, бір күзетші ұстауға рұқсат етілсін (І.Есенберлин, Қаһар). Батыс Россияда мектептер шіркеулер жанында болды да, оқытушылары монахтар, д ь я к о н д ар болды (О.Жәутіков, Математика.).