lat: DÁKON [grek. diakones]
з а т. Правословие шіркеуіндегі священниктің көмекшісі болып істейтін дін қызметкері.
Ақтау бекінісіне шіркеу салынсын. Шіркеуде бір поп, екі дьякон, бір күзетші ұстауға рұқсат етілсін (І.Есенберлин, Қаһар).
Батыс Россияда мектептер шіркеулер жанында болды да, оқытушылары монахтар, дьякондар болды (О.Жәутіков, Математика.).