Жаппай, бәрі бірден күлді. Жауынгерлер даланы бастарына көтере д у  к ү л д і (Аялы жандар). -family: arial, sans-serif;">– Жарайсың, бала, сен ағаңды дұрыс аңғардың, - деп тұрып Әйтен Жауынбаевты екінші рет салды. Балалар бұған мәз-мәйрам болып, ду  к ү л д і (М.Иманғалиев, Көк белес). Түсінгендер оның сөзіне д у  к ү л і п еді, ол жылап жібере жаздады (Ә.Әбішев, Найзағай).

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 4-том. / Құраст.: Н.Әшімбаева, Қ.Рысбергенова, Ж.Манкеева және т.б. – Алматы, 2011. 752 б.