з а т. 1. Дік-дік еткен дыбыс, тықыл.

Артынша вагонның есігі ашылып, тез жүрген етік өкшесінің дікілі білінді (Ә.Сараев, Қараша.).

2. а у ы с. Кіжің, ұрыс.

Кинодан шыққаннан кейін барған ізіңмен кері қайт деген дікілінен мүлдем өзгеше, басқаша бұйрықтар байқады (М.Қабанбаев, Кермек.).