ДҰҒА

lat: DUǴA

(ар. дуға دعاء)   

1. Құдайға жалбарыну, тілек тілеу.

Айтармын, иншалла, тағы оны, Мұхаммедке салауат, Сейітке дұға қылың енді («Ғазауат сұлтан». Бабалар сөзі. 14-том. 2005. 100 томдық).

Қатынның сөзіменен дұға қылды, Дұғасын Хақ Тағала қабыл қылды («Қисса қырық уәзір». Бабалар сөзі. 8-том. 2004. 100 томдық).

2 . Бата беру.

Дұғашы батагөй.

Мұсылманлар Абдулуаһапқа көп жылады, “Аһ, біздің дұғашымыз кетті!” десті («Ғазауат сұлтан». Бабалар сөзі. 14-том. 2005. 100 томдық). 3. Намаз оқу‚ мінәжат ету.

4. Ауысп. Сиқырлау, жадылау.