зат. Дабыр-дыбыр еткен дыбыс, дүбір. Сол сөзін айтып та болмады, сырттан д ы б ы р естілді (Ш.Құмарова, Қос шынар). Малда дыбыс, көлде шу, желде ыңыл жоқ, Маңайды манаурадым мүлде ұмтылып, Судың сылдыр, тоғайдың д ы б ы р ы жоқ, Басқаны қойдың әншім тақа құртып (І.Жансүгіров, Шығ.). Ол жастайынан адамның д ы б ы р ы мен дыбысы шыққан жерден қашып үйренген жыртқыш (С.Тәнекеев, Қиян асу).