Дене, бой, суйек, тән, ден

lat: Dene, boı, sýıek, tán, den

Адамның бүкіл дене тұрқы, тұла- бойы.

Туғанда дүние есігін ашады өлең,Өлеңмен жер қойнына кірер денең (Абай).

Жүнісбай - бойы сұңғақтау, талдырмаш, қызба мінезді бала (Б. Соқпақбаев).

Бетіңді таяп барсаң тамағына, Шымырлап бу енеді сүйегіне (Абай).

Неге мұндай жалындайсың, жанасың, жанды қинап, тәнді өртеп барасың? (Қ. Аманжолов).

Жылқымды айдап салам қалың қаудан, Жүрегім ойнап-күліп денім саудан («Ақын жырлары»).