ү с т. Бір жерден екінші жерге, ауылдан ауылға, көпшілікке.

Қар жастанып, мұз төсеп,

Адамдықтың, елдіктің

Қамын жейтін күн туды,

- Деген даусы батырдың

Елден-елге тарады,

Қару-құрал сайланып,

Белдеуде аттар жарады (О.Шипин, Дастан.).

Сол ғұрыппен бүл аңыз да кісіден-кісіге, елден-елге, тілден-тілге ауысып келіпті (Ә.Кекілбаев, Дала.).