з а т. л и н г в. Бірде етістік, бірде есімдер қызметін атқарып, есімдерше түрленетін етістіктің негізгі бір грамматикалық категориясы.

Есімшенің өткен шағы етістіктің бастапқы түріне, етістерге -ган, -ген, -қан, -кен жұрнағы жалғану арқылы жасалады (Қазіргі қаз. тілі).

Есімше етістіктен жасалады да, есімге атрибут ретінде қоданылады (Қазіргі қаз. тілі).

Есімшенің   -ар, -ер формалы түрі де мезгіл бағыныңқы сөйлемді жасауға қатынаса алады («Қазақст. мект.»).