зат. л и н г в. Бірде етістік, бірде есімдер қызметін атқарып, есімдерше түрленетін етістіктің негізгі бір грамматикалық категориясы. Е с і м ш е н і ң өткен шағы етістіктің бастапқы түріне, етістерге -ған, -ген, -қан, -кен жұрнағы жалғану арқылы жасалады (Қазіргі қаз. тілі). Е с і м ш е етістіктен жасалады да, есімге атрибут ретінде қоданылады (Қазіргі қаз. тілі). Е с і м ш е н і ң -ар, -ер формалы түрі де мезгіл бағыныңқы сөйлемді жасауға қатынаса алады («Қазақст. мект.»).