ЕСКІР

lat: ESKİR

ет. сөйл. Есіркеу, аяу. Шырайлым-ай! деп е с к і р е д і, аяды, өзеуреді, беті-қолын жуғызып, алдына дәм қойып, «Іше ғой, жей ғой қарағым!...» - деп, үстіне түсіп, өліп-өшіп, күтті, сыйлады (Ж.Аймауытов, Шығ.).