Ыза кернеп, терісіне сыймады, түгі сыртына шықты.

Нұрман етін сыртына теуіп, зәрін шашып, жақсылықты жер-көкке сыйғызбайтын болып, әке-бабасынан бері қарай боқтай бастады (М.Әуезов, Шығ.).