з а т е с і м. 1. Латын әліпбиіндегі жиырма бірінші әріптің аты. – Егер жүріс жасалғаннан кейін тұздық жасалса, ол и к с – х әрпімен белгіленеді, – дейді ол (М.Рахымқұлов, Тоғыз құмалақ). 2. Белгісіз санды немесе басқа бір беймәлім нәрсені белгілейтін шартты белгі. Бір-бірімізді тек өлген соң ғана жақсы көріп, батыл мақтай аламыз. Айталық, еңбек пен адал махаббаттың Есеннен артық жауынгерін таба аламыз ба? Ал қан ше? Ол әзірше – и к с, я и к с қана (О.Бөкеев, Қайдасың.).