[ар. ] з а т е с і м. к ө н е. Амал, әдіс, шара; айла. Айырылып алар дәрмен жоқ, Тәңірім салды бұ күйге, Қылатын и л а шарам жоқ (Дастандар). Әрі-бері ойланып, Таппады зебер и л а н ы (Дастандар). Ажалға и л а, жаза не. Бір заман бері, әрмек боп, Талықсып жатты ақ әже (Қ.Дәрібаев, Серт). Балам салды арашқа кеулеп жерді, Алалық деп и л а м е н мұнша зерді. Бұл сөзді атасынан есіткен соң, Қу адамнан аңқауға алып берді (Майлықожа, Нақыл).