[лат. inspiratio] з а т е с і м. 1. м е д и ц и н а л ы қ. Ауа жұту, сыртқы қабырғааралық бұлшық еттер мен диафрагма жиырылған кездеске асырылатын акт. 2. д і н и. филос. Өз рухын енгізгендегі Құдайдың адамдармен құдіретті қарым-қатынасы, ерекше шабыттануы. И н с п и р а ц и я кенеттен, санасыз түрде, әсіресе шығармашылықта келеді. Оны Ницше өз жұмысында классикалық түрде сипаттаған (Орыс.-қаз түсін. сөзд. Философия).