[орыс тілі. ящик] зат есім. Түрлі зат салуға арнап, тақтай я басқа заттан жасалатын төрт бұрышты ыдыс. Бұл уақытта Қасен бұрыштағы бір жәшікке отырып алған екен (М.Әуезов, Әңгім.). Сатан күндізгі көтеріп алып келген жәшігін қайта көтеріп жоғарыға шығарды (І.Жансүгіров, Шығ.). – Кәне, тез ана жәшіктердегі снарядтарды әкеліңдер! – деп Садуақас зеңбіректің қасына жүгіріп барды (М.Ғабдуллин, Сұрапыл.). Әр жәшікте кітап та көп, көп шеге, Күш түседі мойын, қолға, өкшеге. Қабырғасы қайыспайды ешкімнің, Жығылмайды шалынысып кетсе де (Ж.Жұматаев, Ләйлә).