ЖАЙ

lat: JAI

(1) зат. көне. Кермесіне жебе салып тартатын садақ. (2) . Жайлы, ыңғайлы * Шөбі шүйгін, малға жай; емін-еркін, бос * Бидай сыймаған ауызға бұзау басы жай сыйған (Мақал)

Қайыржан К., Сөз - сандық: Қазақтың көне сөздері. - Алматы: "Өнер" баспасы, 2013. - 480 бет.

Telegram мессенджерін жиі қолданасыз ба?