(Көкш.: Еңб., Щуч.; Сем.: Абай, Марқ.; Шығ. Қаз., Гл.; Рес., Омбы) шөлі.

Ж е л е к т і бұрығы көп киетін (Кокш., Щуч.).

Ж е л е к с і з жүрген әйелге үйлеспейді ғой (Сем., Абай).

Күйеу мен әкенің жеткен жерін көрген соң, беті ашылған кәрі қыз ж е л е к астында жасарып шолтаңдай сөйледі (Ғ. Мұст., Дау. кейін, 333).

2. (Қ.орда: Сыр., Жал.) кимешек сыртынаи тартатын орамал.

Бұрын келіншектер салатын орамалды ж е л е к дейтін (Қ.орда, Сыр.).

Әйелдердің ж е л е к т е р і аппақ болады (Қост., Жанг.).

Ж е л е к жұқа матадан жасалады. Қазір ж ел е к деген өзгеріп барады (Жезқ., Ұлы.).

3. (МХР) сәукеле орнына басқа жабатын орамал.