Оңдырмай шарт еткізді.

Өткендегі жағымның отын жандырған шапалақты ұмыта қоймаған мен, қипақтап көнгім келмеп еді, ағам: «Онда сені бұдан былай ешқайда ертпеймін! Тілі бар қармақ та соғып бермеймін», - деп жатты да өкпеледі (Ө.Қанахин, Жер бас.).