үстеу. Бөтенше, ерекше, өзгеше; ерсі, тосын. Бұл өз алдына бір ж о с ы н дүние. Мені толқытып жүрген ауданның экономикасы, шаруашылығы (З.Шашкин, Сезім). – Ну, не шаруамен келдің мужик, – деді. Апырмай даусы да бір ж о с ы н (С.Жүнісов, Жапанда.). Аюдың терісімен жапқан қосын, Киінген киімі де елден ж о сын есім. Түсінбес шалдың сүйген тіршілігін Бұрын сырын білмеген, келген тосын (Ш.Әбенов, Кейпін.). Тірімін, аманбысың, Қайып досым, Тым ерсі асқақтапсың сөзің жосын. Мақсатың мінімді айтып жеңбек шығар, Бірақ та бапты тимес өзіңе осың (Айтыс).