КӨҢ

lat: KÓŃ

(Сем.: Абай, Шүб., Ақс., Көкп.; Шығ. Қаз., Больш.) қой қиының ұсағы, құмалағы.

Мына жерге қой бір түнеп кеткен екен, көңінен білініп тұр (Сем., Абай).

Түнде осында қой түнеп еді, көңін сыпырып тастаңдар (Сем., Ақс.).