ет. 1. Ысып кету, қызу. Аспанда күн к ү й і г і п, күйді қатты, Өкіріп жел мен жер де жылап жатты. Ереймен бұлақтары көлге жылап, Серіге көл күрсініп көңіл айтты (І.Жансүгіров, Шығ.). 2. ауыс. Ашу шақыру, ызаланып, күйіну. Қарабай әуел бастан к ү й і г і п т і, Ақ бұрышын, көк бұрышымен мойығыпты. Салқа жортып келген ер Қозыкем, Тағы да бір кемпірге жолығыпты (Қозы Көрпеш.).