1. (Гур., Маңғ.; Қарак.) көмескі, күңгірт.

Қағаздағы жазу күміскіленіп өше бастапты, қанша оқысам да ажырата алмадым (Гур., Маңғ.).

Өзінің бояғы өшіп, күміскілене бастапты (Қарақ.).

2. (Гур., Маңғ.) қаға беріс, таса, калтарыс.

Атың үй маңында жоқ, бір күміскі жерде жүрген шығар, алысқа ұзамас (Гур., Маңғ.).