[ор. кружка] зат. Күрешке. Ала бер, мен қазір, деді анау қараңғылау қуыстан темір к ү р і ш к е л е р алып шығып (Р. Тоқтаров, Ертіс.). Менің жерлестерім, деді Асқар қалайы к ү р і шк е г е толтырып жатып, Мехматта оқиды (Т.Әбдіков, Күз.). Іштен қолдарына кесе, к ү р і ш к е л е р і н ұстап, кішкентай балалар да талтаңдай жүгіріп шығып жатыр (Р.Тоқтаров, Терістік.).

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 8 - том / Құраст.: Қ. Күдеринова, О.Жұбаева, М. Жолшаева және т.б. - Алматы, 2011. - 744 б.