Көзін алмай, соңдарынан қарап тұрды, көрінбей кеткенше қарап тұрды. Одан басқа еш нәрсені сезбеген, Тек екеуі кейін қалды өзгеден. Басқа жылқы қырға беттеп барады. Бұл соларды ұ з ат ы п тұр к ө з б е н е н (С.Жиенбаев, Алтын қалам). Жақия оларды күдікті к ө з бе н ш ы ғ ар ы п с а л д ы (Е.Өтетілеуов, Бос шелек).