Дандайсыды, асқақтап кетті, асып-тасты. Нұржан Құдайын ұмытты, к ө з і н і ң е т і ө с т і, - деді Ақанның жанындағы тракторшы айқайлап (З.Шашкин, Өмір.). Бүгін енді өз алдына ауыл болып түтін түтеткен соң, қымызға тойып, бүйірің шыққан соң, к ө з е т т е р і ң ө с е й і н деген екен (А.Нұрманов, Құлан.).

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 5 - том / Құраст.: Б. Әбілқасымов, С.Бизақов, Ә.Жүнiсбеков және т.б. - Алматы, 2011. - 752 б.