(Қ.орда, Арал; Ақт.: Тем., Ырғ., Жүр., Қараб.; Гур.: Маңғ., Есб.; Орал: Чап., Жән„ Казт., Жымп.; Қост.: Жанг., Камыш., Семиоз.; Жезқ., Ұлы.; Рес., Орын.; Түрікм., Красн.) кілең, ылғи, бірыңғай.

Кіл еңбекші бас қосқан, бір-біріне сенімді (Ақт., Тем.).

Осы үйге бүгін кіл боз-бала жиылған екен (Қост., Жанг.).

Сонда бір кіл жақсы адамдардың ортасында болып қайтқанымыз бар (Түрікм., Красн.).

Ол бұл үйдің үстіңгі бөлмелеріне пулемет құрып, кіл сенімді адамдарды топтады (Ә. Нұрп., Күт. күн., 75).