КЛАУЗУЛА

lat: KLAÝZÝLA

зат. 1. әдеб. Екпінді тілдердегі соңғы буыны басыңқы және одан кейінгі буындары басыңқы емес болып келетін буын тобы, қосымша. К л а у з у л а өлеңнің соңғы буыны мужской екпін болатын («вода»), буын соңынан екінші буындағы женский екпін («воды»), дактикалық буын соңынан төртінші буындағы адамның меншігі екенін білдіретін көркем орындалған этикетка (Орыс.-қаз. түсінд. сөздік. Әдеби ет. ). 2. заң. Халықаралық шарттағы не келісімдегі ерекше ереже. К л а у з у л а айрықша ережелер мен жайттарды белгілеу үшін қолданылады (Орыс.-қаз. түсінд. сөздік. Философия). 3. заң. Заң жиынтығы, бап, жағдай, заң статьялары, келісімі, шарт, өси ет. Келтірілген баптары, құқығы немесе ерекше жағдайларын құжатта келтіруін, әдетте к л а у з у л а деп түсінеміз (Орыс.-қаз. түсінд. сөздік. Философия).