с ы н е с і м. Кек тұтқыш, кек сақтағыш, кектенгіш; кінәмшіл. – Мен онша к е к ш і л адам емеспін. Оны мына балалар біледі (Қ.Мұқамеджанов, Өзіме де.). Кек ішінде кеткен адам дертке шалдығып, ем табылмай өмірден өтеді, түсі жылымайды, жүрегі жібімейді, к е к ш і л болып, көпшіл болмайды (А.Қайбарұлы,.. Қаз. ырым.). Із қалдырмай кетудің мәнін тапқан, Қыз сөзімен қинады Медғат атқан. К е к ш і л мәңгі кек алмай неге кетсін, Байдың үйін торыды бақша жақтан (Үш ғасыр.). Болмасын к е к ш і л, Болсайшы көпшіл. Жан аямай кәсіп қыл (Абай, тол. жин.).