е т і с т і к. Ауысу, алмасу, бірінің орнын бірі басу. Екі ауылдың жылқышылары жылқыны к е з е к т е с і п бағатын (С.Омаров, Қызыл арай). Отқа үстемелеп отын салып, шалдың қалайы тостағанымен к е з е к т е с і п шай ішті (Т.Дәуренбеков, Біз. кездес.). Ендігі қалғанын к е з е к т е с і п қыздардың өздері тиеді (С.Мұратбеков, Көкорай).

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 7-том. / Құраст.: Б.Момынова, Б.Сүйерқұлова, А. Фазылжанова және т.б. – Алматы, 2011. 752 б.