КОНЪЮНКТИВИТ

lat: Konúnktıvıt

зат. мед. Көздің дәнекер қабығының қрбынуы, қабақтың ішкі үстіңгі жағын және көз қррашыгының алдыңғы бөлігін жауып тұратын шырышты қабықтың қабынуы. К о н ъ ю н кт и в и т көз қарашығының қызаруы, шырышты немесе шырышты-іріңді заттардың бөлінуі, жас ағуы, жарықты ұнатпау, көздің түйіліп ауыруы сияқты белгілерден білінеді (ҚҰЭ). К о н ъ ю н к т и в и т т і ң асқынған және созылмалы түрлері бар (ҚҰЭ).