[o.aio. linguistigue] з а т . Тіл білімі ( ғылымның тіл заңдылықтарын қарастыратын саласы).

Отызыншы жылдар – қазақ лингвистикасының әлі де болса буыны қатып, бұғанасы бекімеген балаң шағы еді («Қаз. әдеб.»).

Лингвистика – әлемі тілдерінің құрылысын, әлеуметтік функциясын және тарихи дамуын, адамзаттың табиғи тілін, оның жалпы заңдылықтарын, қолданылуын және адам қоғамын зерттейтін гуманитарлық ғылым (Қазақ тілі энцик.).