[грae. lexikos] з а т. л и н г в. Белгілі бір тілдегі барлық сөздердің жалпы жиынтығы, тілдің сөздік құрамы.

Лексика – лексикология, семасиология және ономасиологияның зерттеу объектісі (Ғ.Қалиев, Тіл білімі термин.).

Қазақ лексикасы шығу тегі жағынан төл сөздер мен кірме сөздерден (араб-парсы, орыс т.б.) тұрады (ҚҰЭ).

Қазіргі қазақ тілі лексикасы бай, грамматикасы жетік, стилистикалық жүйесі икемді ұлттық әдеби тіл болып қалыптасты («Қаз. әдеб.»).