л и н г в. Үндіеуропа шоғырының италиялық тобына жататын көне тілдердің бірі. 

Х ғасырда латын тілі сөйлеу тілі ретінде жойылды, дегенмен ХV-ХV ғасырларға дейін Батыс Еуропа қоғамының, католик шіркеуінің, ішінара әдебиет пен ғылымның, дәрігерлік тәжірибенің жазба тілі болды (ҚҰЭ).

Бұл лектің көшбасшысы әл-Фарабидің еңбектері сонау Х ғасырдың өзінде латын тіліне аударылыпты (Ә.Кекілбай, Тіл және тәуелсіздік).