[грек. lethargia] з а т. м е д. Адам ағзасының әлсіреуімен сипатталатын патологиялық күй.

Летаргияның клиникалық белгісі мидың, көбінесе, оның бағаналы бөлімінің органикалық зақымдануымен түсіндіріледі (ҚҰЭ).

Летаргияға қазіргі кезде истериялық ауытқу ретінде қарайды («Қаз. .әдеб»).