МӘЙІТ

lat: MÁIİT

[ар. ميت ] зат. Өлген кісінің денесі, өлік.

Айжан мәйітті үйден шығарып бара жатқанда, шырылдап, зарлап жиналған жұрттың сай-сүйегін сырқыратты (З.Ақышев, Бұршақ.). Тек ақ кебінге оралып, ақ киізбен табытталған мәйітті ұзыншақ, тар лақатқа түсірер алдында ғана ышқына дауыс көтеріп, жансыз, жат денені құша жығылып еді (М.Мағауин, Аласапыран).